Ayaz Erdoğan Vur Beni

Nedense yine kanıyorum, sevmez o biliyorum, hep inat ediyorum ama;
Çıkmadı hamur yüzümüzden, sanki silah tutuyor hep kader üstümüze;
Hep bi derde düştük, gülmez artık yüzümüzde;
Seni gömdüm çoktan, yaşamak da betermiş ölümden;
Vur beni yerden yere, öldürdün içimdeki seni;
Kalan hep ağlar, gidene koymaz; sebebim olma benim;
Vur beni yerden yere, öldürdün içimdeki seni;
Bi ara vardın, bi yanım oldun, adını anmam senin;
Çalıştım küçük yaşta, ekmek peşinde koştum durdum;
En güvendiğim limandı babam, nasıl yedik vurgun;
Gönlüme hapsettim ya seni, deseydin be oğlum;
Son bir defa duysaydım, belki durulurdum;
Yürekti bendeki lan, sevdim ölesiye;
Kimsenin hakkı kalmasın, istemem veresiye;
Söylesene nasıl unutulur geçen onca sene;
Varsa eğer, içeriz biz de bi gün şerefine;
Hep aynı hata; durdum ayakta;
Hep aynı düşler; şimdi yıkılmış gibi, yenilemem.